|
متوسطه دوم و درس های ناگفته!
|
||
|
فقط از فهمیدن توست که می ترسند |
-نظر خود را نسبت به یک شخص یا موضوع، صحیح و نهایی می دانند؛
-اگر با کسی اختلاف فکری پیدا کنند، بر او القاب می گذارند؛
-اندیشه انسان ها را به خوب و بد تقسیم می کنند؛
-اندیشه انسان ها را به درست و غلط تقسیم می کنند؛
- اختـلاف، در یک موضـوع باقـی نمی مـانـد؛ به تـدریج حتـی به صـورت
ساختگی به موضوعات دیگر تسری پیدا می کند؛
-اختلاف فکری به عنوان یک "حق انسانی" محسوب نمی شود؛
-اختلاف فکری به عنوان یک "امر طبیعی" محسوب نمی شود؛
-وقتی اختلاف فکری وجود دارد، غیبت کردن مجاز می شود؛
-وقـتـی اختـلاف فـکـری وجود دارد، تـحریـف سخن طـرف مقـابل مـجاز
می شود؛
-وقتی اختلاف فکری وجود دارد، وارونه جلوه دادن سخن طـرف مقابـل
مجاز می شود؛
-وقتی اختلاف فکری به وجود می آید، دشنام دادن مجاز می شود؛
-افراد به گونه ای صحبت می کنند که گویی شناختشان از موضوعات،
مطلق است؛
-این گونه آغاز کردن جملات بسیار کم است: حدس می زنـم، احتمال
می دهم، تا به امروز به این نتیجه رسیده ام، شاید اینطور باشد؛
-مدرک داشتن دلیل بر این نیست شخص آداب اندیشیدن را می داند؛
-مدرک داشتن دلیل بر این نیست که فرد نحوه ی برخورد با اندیشه ی
متفاوت و اندیشه ی متضاد را می داند؛
-وقتی با کسی اختلاف فکری پیدا می کنند با پیراهـن و کفش و کیف
او هم کار دارند؛
-کسانی سریع با دیگران اختـلاف فکـری پیدا می کننـد، که بسیار کم
مطالعه کرده اند و عمدتا" افراد شفاهی هستند؛
-کسانی که شفاهی هستند، دقت بسیار کمی دارند؛
-کسانـی که شفاهی هستنـد و مطالعـه نمی کننـد، کمتـر به دیگران
گوش می دهند و بیشتر می خواهند حرف خودشان را بزنند؛
-کسانـی که متـوجه انـد به یک نظر رسیـدن، چقدر زحمـت دارد کمتر
حرف می زنند؛
-کسانی که شفاهی اند، در موقع بحث زودتر عصبانی می شوند؛
-کسانی که شفاهی هستند، با کمترین داده، بیشترین قضاوت ها را
می کنند؛
-کسانی که ذهن حقوقی و دقیقی ندارند،راحت تر سخنان نسنجیده
را می پذیرند؛
-کسانی که بسیار مطالعه می کنند و سؤال مـی کنند تا به یک نظر
و قضاوت برسند، انسان های اخلاقی تری هستند؛
-کسانی که بسیار مطالعـه می کننـد و سؤال می کننـد، آرام سخن
می گویند و فریاد نمی کشند؛
-کسانی که بسیار مطالعـه و سؤال می کننـد، جهل و نـادانـی طرف
مقابل را راحت تر تحمل می کنند؛
-فکر کردن،سخت ترین عادتی است که انسان می تواند به آن عادت
کند؛
-نحوه ی برخورد یک جامعه با یک فکر متفاوت، سرنوشت آن جامعه را
رقم می زند؛
-فرد و جامعه ای که در عادات فکری خود تحول ایجاد نمی کند، متوقف
می شود؛
-تعامل بین المللی باعث می شود تا افراد، جوامع و نخبگان در معرض
تفاوت ها قرار گرفته و شروع به فکر کردن کنند.
|
|