خشونت خانگی به مانند پرخاشگری و تنش های خیابانی، محسوس

و آشکار نیست اما صورت غمگین فرزندان و مادران و کبودی های بر روی

صورت و بدن آنها مؤید واقعیت های تلخی است که در چاردیواری خانه ها 

و پشت درهای بسته رخ می دهد!

   عمده ی قربانیان خشونت های خانوادگی، زنان و کودکان هستند. زیرا

به پسران که مردان آینده خواهند بود، نیاموخته ایم که مردان آمده اند تا

روی این سیاره، آرامش و امنیت را معنا کنند. به آنها نیاموخته ایم که، 

هستند تا موجب امنیت و آرامش زنان و کودکان باشند. 

   خشونت خانگی صرفا" درگیری فیزیکی نیست بلکه رفتارهای بدبینانه،

حبس همسر یا فرزندان در منزل، اعمال محدودیت های شدید، فحاشی،

تهدید و ... از جمله ی آنهاست. 

   یکی از شاخصه ها و ویژگی های خشونت خانگی، پنهانی بودن آن

است یعنی افرادی که به آنها خشونت شده، با دغدغه ی حفظ آبرو،

مخفی کاری می کنند و دم فرو می بندند و آبروداری می کنند! و این

ضریب پنهان کاری در خشونت علیه زنان، بیشتر از خشونت علیه

فرزندان است.

   نکته ی دیگری که باید بدانیم این است که: اگر فرد پرخاشگر پس

از اعمال خشونت و گذشت زمان از رفتار خویش پشیمان شود، مهار

خشونت و بازگشت آرامش و ثبات به خانواده، و مدیریت پرخاشگری

آسان تر از حالتی است که هیچ پشیمانی و عذاب وجدانی در فرد

پرخاشگر وجود نداشته باشد. 

   در خصوص عوامل موثر در بروز خشونت، نمی توان یک عامل خاص را

عنوان کرد و در واقع مؤلفه های بسیاری اعم از روحی، روانی، جسمی،

ژنتیکی، محیطی، تجربیات شخصی و ... در بروز پرخاشگری موثر است.

اما فارغ از اینکه چه عواملی در بروز خشونت موثر است مهار و مدیریت

خشونت، اصل حائز اهمیتی است که با مشاوره و آموزش مهارت های

زندگی، محقّق و میسّر می شود.

   آموزش، تاثیرگذارترین مؤلفه در پیشگیری، مهار و رفع خشونت و

پرخاشگری محسوب می شود و باید به آموزش مهارتهای زندگی از

دوران مدرسه توجه ویژه ای شود. آموزش های مهارت های زندگی 

به دانش آموزان، بسیار نوید بخش و سازنده محسوب می شود زیرا

متضمن آرامش آینده ی جامعه است.

   خشونت خانگی، تبعات و عوارض مخرب در فرزندان، به عنوان وارثان

خشونت در آینده به جا می گذارد که بسیار نامبارک تر از التهاب و تنش

و سلب آرامش از کانون خانواده در زمان حال است. فرزندانی که در

خانواده های خشن و ناامن بزرگ می شوند، در مواجهه با فرزندان خود

و مسائل زندگیشان، خشونت می ورزند و نمی توانند با آرامش و

خردورزی مشکلات و دشواری ها را چاره کنند.