حافظه برای عتیقه کردن عشق نیست،

برای زنده نگه داشتن عشق است

عشق، در قاب یادها،

پرنده ای ست در قفس

عشق طالب حضور است و پرواز،

نه امنیت و قاب!

چیزهایی را که از کف می روند و باز نمی گردند،

حق است که به خاطره تبدیل کنیم

و در حافظه نگهداریم ... اما

نگذاریم که عشق،

در حد خاطره،

حقیر و مصرفی شود!

ترک عشق کنیم، بهتر از آن است که

عشق را به یک مشت یاد بی رنگ و بو تبدیل کنیم؛

یادهای بی صدایی که صدا را در ذهن فرسوده ی خویش

و نه در روح به آن می افزاییم تا

ریاکارانه باورکنیم که هنوز،

فریادهای دوست داشتن را می شنویم.