انتشار نامه‌های نیلوفر بیانی و افشای رفتارهای اطلاعات سپاه با او،

موجی از واکنش در شبکه‌های اجتماعی به راه انداخته است.

   مژگان جمشیدی، فعال محیط زیست می‌نویسد: چگونه است که از

شرم آن چه بر نیلوفر بیانی و دیگر بازداشتی‌های محیط زیستی

گذشته؛ نمرده اید؟! نگویید خبر نداریم! بررسی می‌کنیم... دو سال

است می‌دانید اینها بی‌گناهند و کاری نکرده اید!

   اسحاق جهانگیری می‌گوید از نامه‌های نیلوفر بیانی خبر ندارد اما

مسئله در دولت پیگیری می‌شود. این متهم پرونده ی زیست محیطی،

تهدیدهای جنسی و شکنجه‌های فیزیکی و روانی ماموران اطلاعات

سپاه طی 1200 ساعت بازجویی را برملا کرده است.

   یکی از کاربران توییتر نوشته است: «حتی اگر یک درصد از شرح

شکنجه‌هایی که به نیلوفر بیانی اعمال شده حقیقت داشته باشد،

جمعه به‌جای روز انتخابات باید روز عزای ملی اعلام شود!»

   عباس میلانی، تاریخ‌نگار و نویسنده می‌نویسد: «به عنوان یک انسان‌

شرمم می‌آید که وحوشی که نیلوفر بیانی را شکنجه و بازجویی کردند،

و رهبری که نامه ی اعتراض او را خواند و هیچ نکرد، و وحوش دیگری که

بهاره هدایت را ضرب و شتم و شکنجه کردند و کیفر ندیدند، همه خود را

ایرانی و انسان می خوانند ... شرم!»

   مرتضی کاظمیان، روزنامه‌نگار هم در توییتی می‌نویسد: «دو دهه از

کشف و انتشار فیلم‌های هولناک شکنجه‌ ی زن سعید امامی می‌گذرد.

حکایت اسفبار نیلوفر بیانی یعنی؛ در بر همان پاشنه می‌چرخد. تنها

تفاوت این است که رییس سازمان بازرسی وقت، شده رییس قوه ی

قضاییه؛ سازمان اطلاعات سپاه شده، اطلاعات اصلی نظام؛ و رهبر هم

خودکامه‌تر شده است.»

   مصطفی تاجزاده گفته است: «آقایان! روحانی، رییسی، لاریجانی،

آن چه خانم بیانی در باره ی رفتار زشت و غیرانسانی بازجویانش

منتشر کرده، شرم‌آور و توجیه‌ناپذیر است. هر سه نفر شما در این

فاجعه شریکید اگر فورا" اقدام قاطعی برای روشن‌ شدن حقیقت،

مجازات خاطیان و اصلاح امر انجام ندهید!»

   نیلوفر بیانی، دانش آموخته ی زیست ‌شناسی از دانشگاه مک گیل

کانادا و کارشناسی ارشد حفاظت حیات وحش از دانشگاه کلمبیای

آمریکاست. او تابستان 1396 به ایران بازگشت و زمستان همان سال

دستگیر شد. دادگاه انقلاب او را  به  10 سال زندان و رد مال حاصل از

شش سال کار در سازمان ملل محکوم کرد!

   بیانی، متهم ردیف دوم پرونده ی زندانیان محیط زیستی، در شرح

حالی از وضعیت خود نوشته که بازجویان اطلاعات سپاه، برای گرفتن

اعترافات ساختگی، او را طی دستکم 1200 ساعت بازجویی، در

معرض شدیدترین شکنجه های روحی و روانی، تهدید به شکنجه ی

فیزیکی و تهدیدهای جنسی قرار داده اند.

   هرانا در فروردین ماه سال جاری برای نخستین بار از آزار جنسی،

شکنجه و تهدید برخی متهمین این پرونده از جمله نیلوفر بیانی جهت

اخذ اعتراف اجباری پرده برداشته بود. در پی بازجویی ها و اخذ

اعترافات اجباری و روند غیرقانونی در سیر پرونده، نیلوفر بیانی به

همراه 7 متهم دیگر این پرونده محاکمه و به 10 سال حبس تعزیری

محکوم شد. این حکم در مرحله تجدید نظر نیز عینا" تائید شد!

   بیانی در شرح حالی از وضعیت خود که در اواسط بهمن ماه جاری

منتشر شده، آورده که ماموران در جریان بازجویی، ازجمله وی را به 

تقلید صدای حیوانات وحشی وادار ساخته و به تزریق آمپول فلج کننده

و آمپول هوا تهدید کرده اند. او می گوید بازجویان، با نشان دادن

عکس جسد کاووس سیدامامی به او گفته اند عاقبت خودت و تمام

همکاران و اعضای خانواده ات نیز همین است مگر آن که هر آنچه ما

می‌خواهیم بنویسی.

    کاووس سیدامامی، مدیرعامل مؤسسه ی حیات وحش میراث

پارسیان و از فعالان شناخته شده محیط زیست در ایران بود که در 4

بهمن 1396، از سوی سازمان اطلاعات سپاه دستگیر و متهم به

جاسوسی شد. به گفته ی قوه ی قضاییه، سیدامامی در 19 بهمن،

یعنی دو هفته بعد از دستگیری اش در زندان اوین خودکشی کرد!

   بیانی همچنین در نامه ای به «خامنه ای» در 22 بهمن 1397، به

توضیح رفتار بازجویان سپاه پرداخته و در بخشی از آن نوشته که وی

به همراه 7 مرد مسلح به ویلایی خصوصی در لواسان منتقل شده،

و او را مجبور کرده اند رفتار غیر اخلاقی و غیر انسانی آنها را در استخر

به نظاره بنشیند! 

   بیانی در نامه ای جداگانه به «حسینی» رییس بند 2-الف بازداشتگاه

سپاه در اوین در تاریخ 26 دی 1397، به تکرار مکرر کثیف‌ ترین توهین های

جنسی توسط بازجوها اشاره می کند و با اشاره به بی اثر ماندن

تظلم های صورت گرفته به مقامات گوناگون می گوید: در کمال ناباوری

هر بار پس از افشاگری و درخواست کمک از مسئولین مربوطه با

مضاعف شدن فشارها رو به‌ رو شده و تهدیدها و شکنجه ها فزونی

یافته و مکررا" به او گفته می شده: کاری نکن که لج سیستم را

درآوری!

   نیلوفر بیانی در متن «آخرین دفاع» خود در شهریور 1398 نیز، که

پیش تر منتشر نشده، از هراس دائمی خود از عملی شدن تهدیدهای

جنسی سربازجوی پرونده خبر داده و می گوید: هنوز نام او رعشه بر

تن من می‌آورد، به دلیل رفتارهای بی شرمانه اش، می ترسیدم اگر 

هر آن چه می‌خواست ننویسم، دست به تعرض و خشونت جنسی

بزند! حضور بی علت و غیرمنتظره ی او در مکان‌هایی مثل راهرو تاریک

و حیاط بازداشتگاه و رفتار چندش‌آورش باعث می‌شد در هیچ جا

احساس امنیت نکنم و اضطراب مرا رها نمی کرد! 
 
   نیلوفر بیانی، در نامه ی جداگانه ای به تاریخ 4 بهمن 1397 به رییس

 وقت قوه ی قضاییه، صادق آملی لاریجانی آورده ماموران اطلاعات سپاه

به صراحت به او می گفته اند: بر دهان قاضی‌ای خواهند کوبید که

حکمی غیر از حکم از پیش نوشته شده ی سپاه را در دادگاه  قرائت

کند! 

   به گفته یک مقام مطلع، این فعال محیط زیست در بعضی بازجویی ها

به صورت کاملا" برهنه، همراه با تعرض و لمس اندام‌های جنسی و تهدید

به تجاوز مورد بدرفتاری و آزار قرار گرفته است! و در ملاقاتی در اواسط

شهریور 1397 با دادستان وقت تهران، عباس جعفری دولت آبادی نیز به

او گفته بود که اعترافاتش زیر فشار شکنجه و تهدید بوده و کلا" دروغ

است، ولی «دولت آبادی» تاکید کرده اجازه ی پس گرفتن اعترافاتش را

ندارد!