هر که شد خام، به‌ صد شعبده خوابش کردند

هر‌ که در‌ خواب نشد، خانه خرابش کردند

بازی اهل سیاست که فریب‌ است و  دروغ

خدمتِ خلقِ ستمدیده، خطابش کردند

اول کار بسی وعده‌ی‌ِ شیرین دادند

آخرش تلخ شد و نقشِ بر‌ آبش کردند

آنچه گفتند شود سرکه‌یِ نیکو و حلال

در نهانخانه‌یِ تزویر، شرابش کردند

سال‌ها هر چه که رِشتیم به امّید و هوس

بر سرِ دارِ مجازات، طنابش کردند

گفته بودند که سازیم وطن، همچو بهشت

دوزخی پر ز بلایا و عذابش کردند

زِ که نالیم که شد غفلت و نادانیِ ما

آنچه سرمایه‌یِ ایجاد سرابش کردند

لب فرو بسته ز دردیم و پشیمانی و غم

گرچه خرسندی و تسلیم، حسابش کردند!