ای مصدق ثنا سزاست ترا

همت اندر خور ثناست ترا

زانکه زاین سرزمین بحول الله

دست بیگانه از تو شد کوتاه

نفت خواران حیله آور پست

رشته ی چاره ‌شان ز تو بگسست

راستی را که مرد مرد تویی

زانکه با دیو در نبرد تویی

گرچه انگیخت او به حیله سپاه

یک سر مو دلت نگشت از راه

به خرد در زمانه مشهوری

از هوی پاک و از طمع دوری

سخنی مختصر بگویم من

در دلت نیست جز که مهر وطن

عید نوروز بر تو فرّخ باد

هر چه پرسی ز بخت پاسخ باد