غذا چیست؟

   غذا ماده‌ای حیاتی است، ماده‌ای که بدون آن موجود زنده قادر به

زیستن نخواهد بود. پس غذا مانند هوا و آب اساس و پشتوانه زندگی

است. غذا ماده‌ای است که بدن موجود زنده قادر است آنرا تغییر فرم

داده به مواد مشابه خود تبدیل کرده و به مصارف مختلفی از قبیل رشد

و نمو، ترمیم، پاک سازی، جایگزینی سلول‌های از دست رفته، فعل و

انفعالات شیمیایی موجود در بدن و تهیه مواد لازم جهت تولید مثل

برساند. بنابراین غذا ماده‌ای است که بتواند به مواد داخل سلولی و

سلول‌های ساختار بدن مانند استخوان، پوست، ماهیچه، عصب و غیره

تبدیل گردد.

   غذا باید ماده‌ای باشد که بدن بتواند آنرا از طریق دستگاه گوارش وارد

خون کرده سپس توسط سلول‌های مختلف از خون جذب کند. بنابراین

غذا فقط به ماده‌ای گفته می‌شود که برای بدن قابل استفاده و مفید

باشد و مواد لازم برای تولید سلول‌های جدید و انجام اعمال حیاتی آنها

را فراهم آورد. هر آنچه غیر از این باشد غذا نیست. هر آنچه غیر از این

باشد نه تنها غیر ضروری و اضافی بوده بلکه برای بدن بی‌استفاده و مضر

می‌باشد و باید که دفع گردد. پروسه ی دفع این مواد خود نیازمند صرف

انرژی برای تغییر و تبدیل‌های خاص پاک سازی و دفع بوده، از کل انرژی

حیاتی بدن که باید به مصارف سودمندی مانند ترمیم، تولید سلول‌های

جدید، رشد و پاک سازی مواد مضر تولید شده از فعل و انفعالات روزمره

حیاتی برسد، کم می‌کند. به زبانی دیگر، انرژی موجود در بدن که باید

صرف تولید، ترمیم، بازسازی و سوخت و ساز سلولی گردد بیش از هر

چیز بر پاکسازی و دفع مواد اضافی متمرکز می‌گردد.

   بدن موجود زنده از غذا ساخته می‌شود و مواد مورد نیاز برای انجام

کلیه ی اعمال حیاتی که در زنده نگهداشتن و تولید مثل موجود زنده

نقش دارند توسط غذا فراهم می‌گردند پس هر آنچه که اعمال حیاتی

بدن را پشتیبانی کند غذاست و هر آنچه غیر از این است برای سلول

زنده، سمی و مضر محسوب می‌گردد.

   از اینجاست که اهمیت ویژه غذایی که می‌خوریم و دقتی که باید در

انتخاب آن داشته باشیم آشکار می‌گردد. باید بدانیم که غذای ما از کجا

آمده و آیا مناسب ماست یا نه؟ آیا پشتیبان انرژی حیاتی ما بوده یا

برعکس، از آن می‌کاهد. چون زنده بودن، سلامت و ادامه بقای ما به

غذایی که می‌خوریم وابسته است نمی‌توانیم همواره غذای نامناسب

وارد بدن خود کرده، انتظار سلامت خود و فرزندانی که از ما زاده

می شوند را داشته باشیم.

   هر موجودی در طبیعت غذای خاص خود را داراست. هر موجودی اگر

غذای خاص خود را مصرف نکند نهایتا" بیمار گشته، قادر به ادامه ی

حیات نخواهد بود. این مسئله را به کرات تجربه کرده‌ایم که چگونه

حیوانات خانگی و همچنین دامها و طیور در دامداری ها با مصرف غذای

غیر طبیعی که به خورد آنان داده شده، دچار بیماری ها و عوارض مختلف

گشته و به شکل غیر طبیعی رشد می‌کنند.

   بیماری جنون گاوی و افزایش روزافزون بیماری هایی مانند دیابت،

آرتروز و سرطان در حیوانات خانگی تنها نمونه‌هایی از این مدعا

می‌باشند.

   پر ارزش‌ترین، خالص‌ ترین و بهترین نوع مواد غذایی، در گیاهان یافت

می‌شوند. در حقیقت همه ی موجودات روی زمین بطور مستقیم یا غیر

مستقیم از گیاهان تغذیه می‌کنند؛ زیرا گیاهان قادرند با کمک نور آفتاب و

آب، مواد معدنی موجود در خاک را به مواد آلی تبدیل کرده در سلول‌ های

خود ذخیره نمایند. حیوانات که خود قادر به انجام این پروسه نیستند با

مصرف گیاهان این مواد را به بدن خود منتقل می‌کنند.

   گیاهان در حقیقت کارخانه ی غذایی طبیعت هستند زیرا تنها گیاهان

هستند که قادرند مواد معدنی را به غذا تبدیل کنند و حیوانات که قادر به

انجام این پروسه نیستند برای تغذیه خود به گیاهان متکی‌ هستند.

   بهترین منبع مواد غذایی برای انسان، مواد گیاهی است. گیاهان

سرشار از مواد مختلف مورد نیاز برای سلامت انسان هستند. گیاهان

مملو از عالی‌ ترین نوع اسید‌های آمینه و پروتئین‌های مختلف، هیدراتهای

کربن و اسید‌های چرب مورد نیاز بدن ما می‌باشند. علاوه بر اینها گیاهان

منبع عظیمی از ویتامنها، مواد معدنی و نمکهای ارگانیک بوده؛ همه ی

این مجموعه ی غنی از کلیه ی مواد معدنی را به صورت کامل، در بهترین

و زیباترین رنگها و طعم‌ها و مزه‌ها و در طبیعی ترین شکل خود، یعنی

به صورت خام، که آسان‌ترین شکل برای هضم و جذب در انسان است، به

ما هدیه می کند.

    از این هم زیباتر آن که طبیعت همه ی این مجموعه ی گرانبها را با

کمترین میزان اتلاف انرژی و تخریب منابع در اختیار انسان قرار داده است،

حال آن که فراهم آوردن همین مواد برای بدن از طریق مصرف مواد حیوانی

مثل گوشت یا لبنیات، نه‌تنها تغذیه‌ای کامل و سالم نبوده بلکه با اتلاف و

تخریب فراوان، چه در بدن انسان و چه در طبیعت همراه است. به عنوان

مثال برای تولید یک کیلو گوشت ده ها برابر تولید یک کیلو سبزیجات، آب

شیرین مصرف می شود، در حالی که ارزش غذایی آن سبزی از گوشت

هم برای ما بیش تر  است!

   گیاهان سهل الهضم‌ تر و قابل جذب‌ تر از مواد حیوانی می‌باشند.

آنها سرشار از نمک های آلی، ویتامینها، مواد معدنی و آنتی‌ اکسیدانها

و محافظت کننده‌ های طبیعی برای بدن در مقابل بیماریها می‌باشند که

مواد حیوانی یا کاملا" فاقد آنها بوده و یا از این نظر فقیر می‌باشند.

   مواد حیوانی نه تنها فاقد آنتی‌ اکسیدانها می‌باشند بلکه در فرآیند

هضم و جذب خود در بدن انسان در مقایسه با مواد گیاهی، بیشترین

میزان مواد زائد اکسیده شده را بوجود می‌ آورند که به نوبه ی خود

نیازمند مصرف بیشتر آنتی‌ اکسیدانها هستند.

   گیاهان بخصوص اگر به شکل طبیعی و خام خود مصرف گردند به

آسانی قابل هضم و جذب بوده در کمترین زمان ممکن و با بالاترین

بازدهی به مصرف سلولها می‌ رسند. مثلا" اکثر میوه‌ ها پس از نیم

ساعت از معده به روده می‌روند در حالی که گوشت، تخم مرغ و مواد

لبنی به دلیل هضم مشکل‌تر ساعت ها در لوله ی گوارشی باقی 

مانده؛ گندیده می شوند یا در هضم و جذب مواد غذایی دیگر اختلال

ایجاد می کنند.

   اگر می‌ خواهید تغذیه‌ ای ناسالم و از نظر مواد غذایی فقیرتری داشته

باشید از مواد حیوانی استفاده کنید. امروزه نحوه ی نگهداری و تغذیه ی

حیوانات در دامپروری‌ ها و مرغداری‌ ها و حوضچه‌ های پرورش ماهی‌،

تولید ناسالم ترین و مضرترین غذا برای بشر را تضمین می‌کند!

   گوشت و محصولات این حیوانات نه تنها از نظر مواد غذایی مورد نیاز ما

فقیر بوده، بلکه مملو از آنتی‌ بیوتیکها و استروئیدهایی اند که برای

جلوگیری از بیماری های میکروبی و یا رشد هر چه سریع تر به آنها

خورانده می شود؛ و از طرف دیگر پر از هورمون هایی هستند که در

موقع استرس در بدن آن حیوانات زبان بسته تولید می شود.

    هورمون های استرس که بطور طبیعی در شرایط استرس‌آور ترشح

می‌شوند در نتیجه ی زندگی پر استرس و سپس سلاخی این حیوانات، 

به میزان غیر طبیعی در بدن آنها انباشته شده هنگام مصرف وارد بدن

انسان می‌شود. مثلا" مرغ هایی که می خوریم، دو ماه در سالن های

مرغداری تغذیه می شوند و در این مدت شصت روز، چراغ های سالن

خاموش نمی شود و آنها نمی خوابند تا بیشتر بخورند و زودتر برسند!

   در اینجا باید اضافه کرد که معمولا" مصرف مواد حیوانی را به عنوان

منبع پروتئین توصیه می‌کنند در حالی که بهترین منبع پروتئینها در واقع

گیاهان هستند. مگر نه این است که منبع اصلی و اولیه ی کلیه ی

پروتئین های حیوانی، گیاهان و پروتئین های گیاهی است؟!

    گاو و گوسفند و بز که گوشتشان به عنوان منبع پروتئین توصیه

می‌شود، خود علفخوار می‌باشند نه گوشتخوار! 

   علاوه بر این باید دانست که مصرف مواد حیوانی به بهانه ی پروتئین

بالای آنها، میزان فراوانی از کلسترول و چربی‌های اشباع شده را نیز

ناخواسته وارد بدن ما می‌کند. مضرات کلسترول و چربی‌ های حیوانی 

برای بدن انسان و نقش آنها در ایجاد بیماری های مختلف از جمله

بیماری های قلب و عروق بر همگان آشکار است.

   پس: بهترین، باصرفه ترین، سالم ترین، آسان هضم‌ ترین، غذا برای

انسان، گیاهان هستند. مصرف گیاهان به عنوان غذا همچنین بهترین

روش حفظ و سلامت محیط زیست و جلوگیری از اتلاف منابع حیاتی در

سیاره ی زیبای ما است.

   با مصرف میوه‌جات و سبزیجات در اشکال مختلف به صورت کامل و

طبیعی و بخصوص خام، یعنی دست نخورده و تغییر شکل نیافته به

عنوان غذا، سلامت جسم، فکر و روح  خود را بیمه می کنیم، از

سلامتی بیشتر برخوردار می شویم و نیازی نیز به مصرف مکمل ها یا

داروهای مختلف که زائیده ی رژیم گوشتخواری و زیاده‌ خواری است

نخواهیم داشت.